Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Samaneh Mirzaei was a 30-year-old nature lover remembered by those who knew her for her vibrant energy and radiant smile. A participant in the protest movements in Tehran, she is described by her community as a spirited individual who was deeply connected to the natural world. On the evening of January 9, 2026, Samaneh was killed by direct gunfire from security forces. The fatal shooting occurred on Navvab Street, near the Lolagar Mosque, during the crackdowns on citizens participating in the protest movement. Following her death, the Islamic Republic reportedly exerted significant pressure on Samaneh’s family. Authorities coerced them into signing documents to falsely attribute her death to an accident and instructed them to remain silent about the true circumstances of her killing. Despite this, she remains memorialized as a "Javidnam" (immortal), honored for her sacrifice and her spirit.

سمانه میرزایی، ۳۰ ساله و عاشق طبیعت، زنی پرانرژی و سرزنده بود که به دلیل روحیه شاد و لبخندهایش در یادها مانده است. او که در جریان جنبش‌های اعتراضی حضور داشت، به عنوان انسانی زیبا و سرشار از زندگی توصیف می‌شود که در راه آرمان‌های خود جان سپرد. در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه در محدوده خیابان نواب و نزدیکی مسجد لولاگر تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی توسط نیروهای امنیتی هدف قرار گرفت و جان باخت. این واقعه در بستر سرکوب معترضان توسط جمهوری اسلامی رخ داد. پس از کشته شدن سمانه، نهادهای امنیتی خانواده او را به شدت تحت فشار قرار دادند تا علت مرگ او را به جای شلیک گلوله، تصادف اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی درباره واقعیت ماجرا خودداری ورزند. با این وجود، از او به عنوان یک «جاویدنام» یاد می‌شود که یادش در خاطره جمعی مردم به عنوان نمادی از مقاومت باقی مانده است.